Pseudodementia

O minsan ka na nga lang magpost sa blog mo, puro katarantaduhan pa ilalagay mo, sabi nung mahadera kong chimonay. Siya si Chimo. Ang pinakabwakanginang alter-ego ng utak ko. Nakatira siya sa kabayanan ng munting alon sa aking cerebral cortex.

Kung gaano ka-immune sa amphetamine ang bulwagan ng substantia nigra ko, hindi ko din tlga alam kung bakit. Wla nmn akong ADD. Shet, yun ang alam ko. Wala ako nun. Bukas makalawa, malamang baka magpacheck up ulit ako. Para masigurado ko lang. mas mabuti na ung may reseta kesa nagseself consult ako. Hahahahahahaha. Eh ganun naman ka-tamad ang aking neurotransmitters, maging ang aking receptors eh aaminin kong bobo tlga. Pero sa kabuuan, kung magtatrabaho sila ng sabay sabay eh maayos naman ang naging resulta. Hindi ba hindi? Hahahahaha hindi ba oo?

-that was what Im thinking in the past 2 minutes.
I was unconsciously/consciously tapping my fingers through the diameter rate of the keyboard.

You see, you probably wont be into the apropos envisage of everything that i wrote in this triffle blogpage.

i pity myself.

blame it on my pseudodementia.

lololol.